Ticaret pazarında rekabetin inanılmaz kızgınlaştığı bu yüzyılda tüccar kaliteyi ucuza arıyorlar. Amaçları ucuz mal bulup güzel fiyatlara verip ciddi kâr marjları yakalamak. Bildiğiniz gibi internet sitelerinin yaygınlaşması tüccarlara büyük darbe vurdu. İnternet sitelerinin sıfır stok maliyetleri göze alındığında düşük kârlarla mal satmaları son derece doğal. Öte yandan normal bir esnaf rafda bekleme süresini hesaba katarak ürüne internet sitelerine nazaran biraz daha fiyat koyar. Bu da esnafın daha az mal satmasına sebebiyet vermektedir.

İşte bu noktada tekstil sektöründe en büyük çıkış Hindistan ve Çin pazarlarıdır. Düşük maliyetlerle üretilen ürünler bizlere çok cazip gelmektedir. Örneğin bugün sıradan bir ayakkabı 30-40 TL iken aynı ürün hindistan veya çinde 4-5 TL gibi çok komik bir fiyata gelmektedir. Hal böyle olunca çin ve hindistan malları da ciddi rağbet görmektedir.

4-5 liralık bir malı ithal eden kişi kargo masrafıyla birlikte 5-6 TL arası bir para ödüyor ürün başına. 6 Liraya mal ettiği bir ürünü 15 liraya satsa %100 den fazla kazanç sağladığı gibi çok da kaliteli ürünler satabilmektedir.

Piyasada şöyle bir yanılgı var. Çin malları rezalet vs. Çin malları rezalet değil. Rezalet olan bizim esnafımız. Bilirsiniz ki her malın 1. , 2. ve 3. sınıfı olur. 1. Sınıf mallar 10 TL civarında iken bizler daha fazla kazanalım diye en kötü kaliteyi alıyorum. 2-3 TL ye gelen bir mal bize daha cazip geliyor. Hal böyle olunca yüksek paralar kazanayım derdinde olan esnaf halka zarar veren ürünleri de ithal ediyor.

Tekstil sektöründe çin ve hindistanın büyüklüğü tartışılmaz bir gerçek. Her geçen günde ihracat rakamlarını artırıyorlar. Türkiye’deki ucuz mal sevdası da Hindistan ve Çin’e aşırı yüklenme ile sonuçlanıyor. Ama korkarım ki yakın bir gelecekte Çin ve Hindistan Türkiye’deki tekstil piyasasını öldürebilir.

Şu an alibaba.com gibi dünyanın en önde gelen B2B sitelerinde Çin ve Hindistan en büyük tedarikçi konumunda.

Sanırım en büyük pazar da Türkiye.